"گلايه اي دربي مهري يك دوست"

 

بي  حضور  گرم  تو   ،   پژمرده  و  سردم بيا

 

زير  لب  ، از  بس   شمردم   ثانيه  ، مردم بيا

 

بسته  بر  پاي  نگون  بخت   من   بيچاره  روز

 

شب  تمام   قامت  سنگين   خود  ،  مردم   بيا

 

 

سايه سنگين كرده اي گويي مجالم هيچ نيست!

 

در   حصار   نا اميدي   مانده اي   فردم    بيا

 

مهرورزي ، شرط  اول گام پيوند است دوست

 

روي  پنهان   كرده اي  مجنون  شبگردم   بيا

 

 

نيست  در  خاطر  كه  آزردم  تو را هرگز ، بگو

 

اشتباهي  سر  زد  از  من  ؟  قاتل   دردم   بيا

 

از  سر شب  تا  سحر ، اسپند  فكرم  بي قرار،

 

غلت  مي زد  بر  سر  آتش   ،  غلط  كردم بيا

 

 

بر زبان تلخ خود  "محنت"  بزن  زنجير هيس

 

هر دو گوشش كرده  پنبه ، هي  نگو هردم بيا

 

 

 

 

 

عیدانه

عید است بیا ترانه سازی بکنیم

 

بر غصه و غم زبان درازی بکنیم

 

دستی سر و روی مهربانی بکشیم

 

قدری، نفسی، بنده نوازی بکنیم

 

عيد است بيا به دل صفا بخش و برو

 

 

شادي و نشاط ، بي ريا  بخش و برو

 

 

پژمرده تر از برگ خزان است ، دلم

 

 

يك قاب شكسته  از وفا بخش  و برو

 

عیدتان مبارک