تبليغاتX
دل نوشته های آفتابی
 
دل نوشته های آفتابی
 
 
مجموعه اشعار
 

 

    بيا  مجموعه ي  خاطر  ،    پريشانم   پريشانم

 

            چو  سایه  چون  نباشی تو  نمي مانم  نمي مانم

 

     نه  هستم  من  نه نابودم وجود بي وجودم  من

 

     طلوعي  كن  به  دشت  دل  ،  برويانم  برويانم

 

     گمم  در خود غريبم من  چه كس  جويد  مرا جز تو

 

     بيا   اينجا   بكش    دستي   به   دامانم    به  دامانم

 

      غريق  تشنه ي  عشقم   به گوش  كس نخواهد رفت

 

        دو   صد   فرياد   خاموشم    بگردانم   بگردانم   

 

    زمان بي وقفه و سركش  به دنبالش كشد ما را

 

   كجايي عشق   و  آزادي  به  زندانم  به  زندانم

 

    نه امروزم دلي خوش بودازاين آشفتگي محنت

 

    نه  دل  دارم  كه  فردا  كس  بخندانم  بخندانم

 

 

 

 |+| نوشته شده در  دوشنبه سی و یکم تیر 1387ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 

 

 

افسوس   بهار  زندگانی   بگذشت

 

آن شور و نشاط آنچناني  بگذشت

 

يك عمر همه  صرف دويدن كرديم

 

حالا  كه رسيديم ، جواني  بگذشت

 

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
 
  بالا