ساده ام ساده

ساده ام  ساده ، تو   از سادگي ام  سود بجو

 

صاف چون جاده ، تو از سادگي ام  سود بجو

 

كوك  كن  ساز   بد  آهنگ   شرر سازت را

 

گوشم  آماده ، تو   از  سادگي ام   سود بجو

 

آنچه   شرط    هنر   عرض    ارادت    دارم

 

شاد   بي  باده ، تو   از سادگي ام   سود بجو

 

پدرم  جز   هنر  عشق ،  به   من  ياد   نداد

 

اي خدا  داده ! تو  از  سادگي ام   سود  بجو

 

جان  فداي  هنر  عشق  چرا   در  تو  نكرد

 

اثري  ساده ؟ تو  از  سادگي ام    سود  بجو

 

داغ    آزردگي    رنج     به    پيشاني     من

 

از غم   آزاده! تو   از  سادگي ام   سود  بجو

 

نروم   آخر   راهي   كه  در  آن   پايم   رفت

 

"محنت" افتاده ، تو از سادگي ام  سود بجو

 

حالا نرو

عطسـه  آمد  نازنينم  صبر كـن  حالا  نرو

 

حكمت عشق است انگاري  تو بي پروا  نرو

 

روزهاي  با  تو  بودن  صد  دريغا  زود رفت!

 

سايـه ام ، از من  نمي مانـد اثر  بر جا  نرو

 

بي تو بر لب صد غزل آواره خواهد شد، بيا

 

لا اقل آرام  جانـم ، امشـب  و  فـردا   نرو

 

برگ ريزان مي شود طاقت اگر تنـها شوم

 

نـو  بـهـار خـرم  فصـل  خزان  باز آ  نرو

 

با من و مـاه  و  ستاره  رازداري  جز تو  كو؟

 

بغض مي گيرد  گلو ي آسمـان  بي  ما   نرو

 

بوي غربـت  مي دهد جايي كه  پيشـم  يـار نيست

 

آشنا تر از خودم ،" محنت "  بگو  حالا نرو