که گیرد دست لرزانی؟

 

نمـی دادم  به  دســـت کس ، دل خــود را به آســانی

 

چه  با مـن  کرد چشـمانش  که جانم  سوخت پنهـانی

 

ربود  آن تــاب چشـمانـش  قــرار و خــواب  و آرامـم

 

دل  و چشمــم به دور از اوشـد سـت  ابری  و بـارانی

 

نمی کــردم  گــمان  هرگــز، بگردد از ســرم ، عـقــلی

 

که  روزی سـروری می کــرد "بـیـش از حـد انسانی"

 

نه  قــدر عشــــق  می دانــد غلام  عقــل  و انــدیــشه،

 

نه آن  جمعی  که مسـتور اســت در اصـــل  پریــشانی

 

شود وصـلی  اگر حاصـل چه خواهــد شــد نمـی دانــم

  

همیـــن  اندازه می دانـــــــم  که جان را می برد جانی

 

گشـــودی یــک جهان ، آغــوشِ پر مهرومحـبــــت را

 

کجاست آن حلقه ای"محنت" که گیرد  دست لرزانی؟