تبليغاتX
دل نوشته های آفتابی
 
دل نوشته های آفتابی
 
 
مجموعه اشعار
 

تا وعده ي  ما چند  سحر مانده بيا!

عمريست نگاه من،به در مانده بيا!

 

با ثانيـه ها چكانده سر اشك فراق

آنگونه كه فرش كوچه ترمانده بيا!

 |+| نوشته شده در  شنبه چهارم مهر 1388ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 

اي دوست تو را خجسته بادا نوروز

 

                         گل دستِ تو دسته دسته بادا نوروز

 

تا شادترين سال تو گردد  امسال

 

                         راه  غصه  بر  تو  بسته  بادا  نوروز

 

 |+| نوشته شده در  شنبه هشتم فروردین 1388ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 

 

مراد  دل  

با من همه دم ياد تو در دل بادا

اجزاي  دلم پيش تو پازِل  بادا

تا  صبح  مراد  دل  ما  باز آيد

شوريدگي عشق  تودردل بادا

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم اسفند 1387ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 

 

 تقدیم به دوستان شاعرم:الف رهگذر-طهماسبی-فرازمند و مطوری در سایت شعر نو

در رهگذر  عشق  پريـشانِ تواَم

 

آشـفته ي  بـازار  خروشانِ  تواَم

 

شيوا تر از آن حالت چشمانِ تو نيست

 

آواره ي   آن  نـگاهُ  بـارانِ تواَم

 

 |+| نوشته شده در  دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 

 

 

افسوس   بهار  زندگانی   بگذشت

 

آن شور و نشاط آنچناني  بگذشت

 

يك عمر همه  صرف دويدن كرديم

 

حالا  كه رسيديم ، جواني  بگذشت

 

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
عید است بیا ترانه سازی بکنیم

 

بر غصه و غم زبان درازی بکنیم

 

دستی سر و روی مهربانی بکشیم

 

قدری، نفسی، بنده نوازی بکنیم

 

عيد است بيا به دل صفا بخش و برو

 

 

شادي و نشاط ، بي ريا  بخش و برو

 

 

پژمرده تر از برگ خزان است ، دلم

 

 

يك قاب شكسته  از وفا بخش  و برو

 

عیدتان مبارک

 |+| نوشته شده در  جمعه دوم فروردین 1387ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 

سرخي چو شفق،به فصل پنج دل من

 

گرمي،چو  تنور ، در  دي  منزل  من

 

تو، چتر و چراغ  شب  و  باران  مني         

 

تا جان  ندهم ،  بيا  بمان  در  دل  من

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 |+| نوشته شده در  سه شنبه یازدهم دی 1386ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
بی تو  ندهد  معنی و مفهوم جهان

 

با  تو  چه خبر  باشدم  از رفت زمان

 

ای بی خبران! عشق خدایست خدا

 

در  کفر  مرو  بیا  و  در  عشق  بمان

 |+| نوشته شده در  دوشنبه چهارم تیر 1386ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 

بي  تابم    و  آرام    ندارم   امشب

 

وز  دوري  تو  زار و  نزارم  امشب

 

كو روزنه اي در دل  اميد  به عشق

 

تا  در دل  شب  سيل  نبارم  امشب

 

رو رو كه شما هيچ ندانيد ز عشق

 

بيهوده  مرا   باز  مرانيد   ز عشق

 

ناخورده شراب  ناب هشياري ما

 

دلباختگان   را   مرمانيد  ز عشق

 

 |+| نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم خرداد 1386ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
امروز که چون گل به چمن هستی تر

 

حیفست  که  تو   کام  نگیری  ز  سفر

 

کز     حسرت    ایام    جوانی  ،   فردا

 

دستی به عصاداری و دستی به کمر

 

 

 

 

دوست

نوروز    ترا   خجسته    بادا     ای  دوست

گل دست تو دسته دسته بادا ای دوست

روز   تو   دل   انگیز    و    شبت    مهتابی

بدخواه  تو  دل  شکسته  بادا ای دوست

 

 

نگاه

 

در وادي ما عشق گناهست گناه

 

رخساره  عشاق  گواهست گواه

 

در تعزيه خواني  نگاهت اي دوست

 

 

دل  از غم  و اندوه  سياهست سياه

 

 

 

 

 

 |+| نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم فروردین 1386ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
بالا  روم   از  طناب   اندیشه  دوست

گر دست دهد سراب اندیشه دوست

ما  در  شدن  و  بودن  و  رفتن ماتیم

کی   برفکند  نقاب   اندیشه  دوست

 |+| نوشته شده در  سه شنبه سی ام آبان 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 

برخیز سری این سو و آن سو بزنیم

یک گوشه چشمی به پرستو بزنیم

کوته  نظری  شیوه ی  عشاق نبود

بر  برج   بلند   عشق   کندو    بزنیم

 |+| نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم آبان 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
 

خاکم به سر آن مرغ خوش الحانم رفت

از   کالبدم     وای   خدا   جانم   رفت

خاکم   به  سر  ای  وای عجایب  بنگر

هستم  من  و معشوقه ی  پنهانم  رفت

 

 |+| نوشته شده در  شنبه سیزدهم آبان 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
در   سوگ   تو   یک   ایل   عزادار   نشست

بر سینه بازفت و چلو  دشنه  خونبار نشست

دور  از  رخ  محجوب  تو  از  دشمن  و دوست

بس  دیده  و  دل  شکست و  بر  بار نشست 

 

 

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه دهم آبان 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
بین  من  و  تو  فاصله ای  هیچ نبود

بحثی  جدلی  یا  گله ای  هیچ نبود

اوقات خوش و ناخوش مایکسان بود

تا  بود  چو  ما  یکدله ای  هیچ نبود

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم مهر 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
تا   واقف   اسرار   رخ   یار    شدم

در   دایره ی  عشق   گرفتار   شدم

تا ریخت به جامم قدحی ساقی جان

مشتاق  بنوشیدم  و  هوشیار شدم

                                        محنت

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
دل  را  به تش عشق جلا باید داد

گلخانه ی  عشق  را  صفا باید داد

با توسن عشق چون شهابان فلک

دل  را  به  کف  سیل  بلا  باید داد

                                        محنت

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
پوینده ی عشق از ره دشوار نترسد

جوینده ی گنج از گزش مار نترسد

عاشق که قدم در وطن عشق گذارد

از  خیل   ملامتگر  اغیار   نترسد

                                     محنت

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
گفتند :   که  علم   بهتر    است   از  ثروت

چون این به  کف آوری  تو  آن  در کف تست

رفتند  به   کثرت   پی   صد   علم  و  علوم   

زان  وعده  که  دادند  کسی  سود  نجست!

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه پنجم مهر 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 

 

مستم ز شراب ناب آن  چشم  سیاه

 

وین  مستی من  را  مشمارید  گناه

 

زین  گردش  بدطینت   ایام   سیاه

 

آغوش   دلارام   وی ام   باد   پناه

 

                                                     محنت 

 |+| نوشته شده در  جمعه هفدهم شهریور 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
 

بر خیز بیا بی تو مرا نیست بهار

                       بی روی چو مهتاب توام چیست قرار؟

دلتنگ تر از توده ی ابرم به بهار

                       برخیز  بیا    بی تو    مرا  نیست  قرار

                                                              محنت

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم شهریور 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
یک  عمر  اگر  کنم به لب شکر خدا  را

کاین  در  گران  همچو  توام  داد به  ما

راضی نشود این  دل " محنت " زده ام

هم  آدم  و  هم  فرشته ای   بوالعجبا  

                                                                              محنت

 |+| نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم شهریور 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 

 

 تابید در این شب  سیاهم  رخ یار

افزود بسی جلال و  جاهم  رخ یار

بر مسند  اقبال  نشیند " محنت  "

تا هست به شب چراغ راهم رخ یار

                                                                                        محنت    

 |+| نوشته شده در  جمعه دهم شهریور 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 

سرسبزترین ترانه تقدیم توباد

دلداده ترین فسانه تقدیم تو باد

تاذره ای ازنورمه ومهر بجاست

آسایش بی کرانه تقدیم تو باد

*************************************

تاهست جهان ، قرار تقدیم تو باد

آواز خو ش هزار      تقدیم تو باد

پوشیدبه تن حریرصد نقش زمین

سرسبز ترین بها ر تقدیم  تو  باد

**************************************

سرسبز ترین سلام تقدیم تو باد

و ین عالم گل تمام،تقدیم تو باد

بگذشت زنو سالی و آمد نوروز

ایام خوشی به کام تقدیم تو باد

                                                            

***************************************************       محنت

                                                                                                               

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم مهر 1384ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
 
  بالا