تبليغاتX
دل نوشته های آفتابی
 
دل نوشته های آفتابی
 
 
مجموعه اشعار
 
کجا  آرام  می گردد  از  این  بیدادها، فریاد

چو آتش زیر خاکستر همه فریاد خاموشیم

 |+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم آذر 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 

آشيان  گم كرده  مرغم در مسير تند باد

 

يارب اينگونه بلا از دشمنان هم دورباد

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم آبان 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 

اوضاع جهان راست نگردد ره بيهوده مرو

 

ما راست نگوييم به يكديگروجوياي حقيم !

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم آبان 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
گرد  شمع   آرزو   پروانه   بودم  سالها

بی وفا شمعی که هرگز التفات ما نکرد!

                                            محنت

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
قضای آسمان این بود که غم همزاد ما باشد

گناه   یار  ما   و  آه  جانسوز  رقیبان  نیست

                                                  محنت

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
اعتباری نیست  بر کار جهان  و نیست غم

که مرا شادی بسی از اعتبار خویش هست!

                                            محنت

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم شهریور 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
بنازم اشک را کو از سر لطف

                          ببارد تا نگیرد آتشم دل

                                                                                            محنت 

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم شهریور 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
شب و شمع و شراب وشعر ناب وشاهد رام

                                   من و یار و هزاران گفتگو با آن دلارام

                                                                                                محنت  

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم شهریور 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
آدم هوسی کرد و از آن میوه بخورد

                  ازما چه گنه خاست که جورش بکشیم

                                                                                              محنت

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم شهریور 1385ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
 

سی فصل بهار خنده بر  رویم  زد

یک فصل نشد که بر بهاری خندم

                                                    محنت

 |+| نوشته شده در  شنبه بیست و نهم بهمن 1384ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
 

دل را ز من برد آن صنم با بازی چشمان خویش

دردا  ولی رخ را ز من آسان  گرفت  و  داد کیش

                                                                       

 |+| نوشته شده در  شنبه بیست و نهم بهمن 1384ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
 

نیستم من نیستم من بی فروغ روی دوست

سایه   کی  ظاهر  شود  تا  بر  نیاید   آفتاب

                                                                  محنت

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1384ساعت   توسط علی خدادادی کریموند  | 
 
  بالا