بر بالهایِ خیس یادهایِ از یاد رفته ام
پلک بارانی و ژولیده ریش
تنها
نشسته ام.
به فردا هم دل نمی دهم!
ماه و خورشید خوب می دانند
پشتِ پرچینِ دلِ تاوول زده ام
جای پای چه نا اهلا نی است .
RSS
http://2pak.co.sr