آيينه ي دل

 

براي او كه همواره تقويم زندگي­ ام را بهاري مي­ كند

 

بهار مني تو

به هر فصل سردم

وزد تا نگاهت

شود دل شكوفا

 

اميد مني تو

به شعر و غزلهام

به گاه رسيدن

به فرداي فردا

 

كلام  مني تو

به تنهايي من

به تاريكي شب

به تلخي غمها

 

صداي مني تو

به ماهور و دشتي

به آواز باران

به فرياد شيدا

 

پناه مني تو

در اين بي پناهي

به دادم برس تو

بگردان بلا را

 

 

تمام مني تو

در آيينه­ ي دل

تو در من هويدا

منم  در تو پيدا