حسرت و آه

مي كوبد

 باران

پرهياهو و پي درپي

روي گونه هايِ پير من

وبه صف

سوگوارانِ سياه

و دريغ

 از دستي

كه كشد

برتنِ باراني من

تا رسد آخر خط

حسرت وامانده و آه.