چه صفايي داشت

مال موري ها *

و چه سرخوش همه با هم،

زير يك سقف پر از عقرب و مار

دست به دست

مي رسانديم به هم

عاطفه ها.

اوج خوشحالي ما آمدن نوروز بود،

كه فراوان

همه اسباب لعب

پيدا بود.

و چه ساده

جست مي زد

به هوا

خنده هامان از ذوق

كه غم ناني اگر بود ، که بود

همه پنهان به دل مادر بود.

چه صفايي داشت

مال موري ها

خانه ها مان بي مرز

باغچه ها مان بي پرز*

غم همسايه ي ما

غم ما بود

غم ما نيز، غم همسايه ها

و چه شيرين

گوش را آوازي

از صداي پيت ها* پر مي كرد

تانكر نفت كه ُپر مي آمد .

وچه ذوقي!

داشت مادر

ازسر چاه كه  برمي گشت ،

سياه!

بچه ها خنديدند.

پدرم مي فهميد ،

عمق اين فاجعه ها.

آري آري ،

پدرم نيز يقين مي دانست

غم ناني ، كه نهان بود به دلْ مادر را .

*مال موري ها: نام محله اي است در مسجدسليمان

*پرز: نرده توري ، فنس

*پيت: بشكه نفتي